Dividendbelasting per land

Het verschil tussen wettelijk tarief en verdragstarief

Neem de Verenigde Staten. Het wettelijke bronbelastingtarief op dividend is 30 procent. Maar met een ingevuld W-8BEN formulier wordt dat verlaagd naar 15 procent, het tarief uit het belastingverdrag tussen Nederland en de VS. Die 15 procent kun je als Nederlandse particulier bovendien vaak verrekenen met je Nederlandse belasting.

Dat maakt het verschil groot. Zonder verdrag of formulier lever je 30 procent in. Met het verdragstarief en verrekening blijft er in de praktijk veel meer over.

Bij ETF's werkt dit anders, want dan ontvangt het fonds het dividend, niet jij. Of het fonds de ingehouden belasting terugkrijgt, hangt af van waar het fonds is gevestigd. Wat het fonds niet terugkrijgt, is voor jou verloren. Dat heet dividendlekkage.

Tabel: wettelijke bronbelasting per land

Onderstaand overzicht toont het wettelijke bronbelastingtarief op dividend per land voor 2026. Dit is het tarief dat het bronland hanteert vóórdat belastingverdragen worden meegerekend.

Wat betekent dit voor jou als belegger?

De hoogte van de bronbelasting is een van de factoren die je nettorendement op dividend bepalen. Bij landen met een hoog tarief en zonder gunstig verdrag blijft er minder over. Bij een aandeel uit het Verenigd Koninkrijk, waar het tarief 0 procent is, houd je het volledige dividend. Bij een Zwitsers aandeel gaat er een groter deel af, waarvan je een deel via het verdrag kunt terugvragen.

Voor wie vooral in ETF's belegt, is niet zozeer het bronland van het aandeel bepalend, maar het domicilie van het fonds. Een in Ierland gevestigd fonds heeft door het Amerikaanse belastingverdrag vaak een gunstiger positie op Amerikaanse dividenden dan een fonds uit een land zonder dat verdrag.

Veelgestelde vragen over dividendbelasting per land